foto1

Over Schutterij Wilhelmina Azewijn


De schutterij bestaat uit diverse onderdelen o.a.:

Officieren - Bielemannen - Marketentsters - Geweerdragers - Kruisboogdragers - Vendeliers - Tamboers

Historie


Hoewel schutterij “Wilhelmina” in jaren n van de jongste schutterijen c.q. gilden van de gemeente Montferland is, zet zij een traditie voort welke reeds eeuwen wortelt in de Azewijnse samenleving. Bij deze traditie behoort niet alleen de verschijningsvorm, maar vooral de geest van saamhorigheid en gemeenschapszin, welke zulke kenmerkende eigenschappen zijn in het  Azewijnse dorpsleven. Bij feestviering vormt de schutterij een onmisbaar element in het dorp en de mooie en zinvolle gebruiken van het verleden. De organisatie van feestelijkheden vormde ook de aanleiding tot de oprichting van de schutterij in 1889. Veel is over de eerste jaren van het bestaan van de schutterij niet bekend, daar bij de brand van de boerderij van de Fam. Hooijman in de oorlogsjaren ook nagenoeg alle bescheiden van de vereniging verloren zijn gegaan.  Wel is bekend dat reeds vr 1889 het schuttersvermaak in Azewijn werd beoefend, zij het in primitieve vorm. Als bewijs hiervoor moge gelden dat ongeveer 85 jaar geleden nog een vaandel werd gebruikt, waarvan de koperen spits afkomstig was uit de 17e eeuw . Het vaandel bevatte de initialen A.B. (Aleida Bouwman), waarschijnlijk de milde geefster. Enige jongelui, verenigt in het “Azewijns Gezelschap”, hielden zich in die dagen bezig met het “koningschieten” tijdens de kermis, hetgeen tevens de nagenoeg enige activiteit schijnt te zijn geweest. Langzamerhand werd het verlangen om een goed geregelde schutterij te bezitten groter en in het jaar 1889 werd, op initiatief van de heren Willem Berendsen en Theodorus te Wiel, tot oprichting van de huidige schutterij overgegaan. Naar het toen 9-jarige prinsesje, de hoop van Vorstenhuis en Vaderland, kreeg de schutterij de naam “Wilhelmina”. Op 6 augustus 1889 werd op de statuten Koninklijke goedkeuring verkregen. De vereniging telde toen 25 leden.  Reeds voor de 2e wereldoorlog werd door de schutterij deelgenomen aan concoursen. Zoals met alles en iedereen het geval was tijdens de bezettingsjaren, was ook schutterij “Wilhelmina” gedoemd haar activiteiten  te staken. Omdat de naam “Wilhelmina” door de Duitsers werd verboden, werd de vereniging op papier opgedoekt. Dit blijkt ook uit de notulen. Op 2 mei 1940 kwam men voor de laatste maal bijeen en op 13 mei  1945 kwam het toenmalige bestuur weer bij elkaar om te trachten de  vereniging nieuw leven in te blazen. Nadat op 29 januari 1939 was besloten het lidmaatschap van de Gelderse Schuttersfederatie “St. Hubertus”  te beindigen, is de schutterij op 4 april 1949 weer toegetreden tot voornoemde Federatie en maakt hier nog steeds deel van uit. In 1950 kreeg schutterij “Wilhelmina” voor het eerst sinds de oprichting een concours toegewezen. Daarna waren er concoursen ter gelegenheid van het 60 jarig, 70 jarig , 80 jarig, 90 jarig en 100 jarig bestaan .  Vervolgens bleef het even stil,  echter tijdens het 120 jarig bestaan is er het Gelderse Bielemantreffen georganiseerd. En dan nu zal er in 2014 in verband met het  125 jarig bestaan van de vereniging  weer een groot concours worden georganiseerd. Fanfare St. Joseph zal ons tijdens het concours muzikaal ondersteunen.  Voor wat  de toekomst betreft zullen bestuur en leden van schutterij “Wilhelmina” blijven trachten in goede harmonie en verstandhouding, in het bijzonder met de Azewijnse verenigingen doch ook met verenigingen daarbuiten, meer en meer gestalte doen geven aan de voor een schutterij eigene leuze “broederschap, trouw en dienstbaarheid”.

De schutterij telt momenteel 85 leden  met o.a. de diverse onderdelen: het tamboerkorps, vendeliers, geweerdragers, kruisboogdragers, marketentsters, bielemannen , officieren en een commandant. Momenteel wordt de schutterij geleid door een bestuur, dat bestaat uit: Marco Helmes (voorzitter), Robert Klein Obbink (penningmeester), Ingrid Tiggelovend (secretaris), Nico Cornielje, Frank Kobessen, Jurgen Thomassen en Marco Heuvels.